Siem Reap live
Voor zij die denken dat ik dit avontuur door een zwarte bril bekijk: WRONG. Jullie hebben het helemaal verkeerd verstaan! (Of ok ja, ik heb me helemaal verkeerd uitgedrukt). Maar als je komt uit een land waar het meest heftige discussieonderwerp “die smerige Dedecker” of “die luie Waal” betreft, dan word je hier wel met de neus op harde feiten geduwd. Natuurlijk is Vietnam mooi en natuurlijk zijn er die autenthieke bootjes, die gezellige aziatische drukke marktjes enzovoort. Maar ik vond de confrontatie met het volk dat een dergelijke oorlog in haar collectief geheugen draagt toch wel aangrijpend. Alleen door hier te zijn en door in de tunnels te kruipen waar de Vietcong ooit de Amerikanen doorspieste met bamboestokken, of de gevolgen van napalm op de gezichten van de Vietnamezen te zien, kan je begrijpen wat ik bedoel.
En trouwens, als ik de glimlach zou missen op de gezichten van de Vietnamezen, heb ik ze dubbel en dik teruggevonden op die van de Cambodianen. Toen we met de boot via de Mekong Pnom Penh aan het binnenvaren waren, werden we al meteen geconfronteerd met de pracht van dat koninkrijk. Dit land bezit een schat aan cultuur. Alleen al het paleis van de koning is een streling voor het oog, en dan wordt er over Angkor nog niet gesproken...
De Cambodjanen zijn mooie mensen, en ze lachen hun tanden bloot. Misschien zou het zelfs Bali kunnen overtreffen... Toen we hier voet aan wal zetten wilde ik dit land meteen al van Zuid naar Noord en van Oost naar West doorkruisen. Maar ik moet geduld hebben, want ik heb tijd.
En nu zou ik een verhaal willen afsteken over de Rode Khmer maar ik denk dat ik dat niet ga doen want dan denken jullie misschien dat het hier niet plezant is. Maar goh, als je de mensen hoort vertellen hoe zij het beleefd hebben, ik meen het, dan komt er een koude rilling over je lichaam. Voor een andere keer misschien.
Morgen vlieg ik weer van Siem Reap naar Hanoi, Bush achterna. Ik hoop maar dat ik door die hele delegatie Amerikanen dat zich naar hier gaat begeven, geen hinder ga ondervinden in de luchthaven. Ik ben een weekje vrij, dus kan ik me misschien bezighouden met de decoreren van anti-Bush panelen en luidkeels door de straten van Hanoi slogans gaan citeren. Maar aangezien Frederik ook een weekje in Hanoi zit, zal ik maar van de gelegenheid gebruik maken om de stad wat te ontdekken en me wat koest houden. Maar als ik hem zie, dan spuug ik, want havik Bush is nu net niet de man die je wil tegenkomen na een aangrijpend bezoek aan de Cu Chi tunnels.
Foto’s volgen nog wel. Moet eens de tijd maken om ze af te laden op mijn computer. Ik heb de laatste weken nog maar weinig zin gehad in computer. En Rino, het is trouwens tamelijk onnozel om anoniem door het leven te willen gaan. Hang dus maar gewoon de Vlaamse Brusselaar uit.
Berichtje aan daddy nog: papiertjes zijn doorgezonden naar je email. Kan je die opsturen naar het adres dat ik doorgaf in mijn to do brief? BT zou trouwens ook de nodige papieren opsturen.
Liefs,
Elise
En trouwens, als ik de glimlach zou missen op de gezichten van de Vietnamezen, heb ik ze dubbel en dik teruggevonden op die van de Cambodianen. Toen we met de boot via de Mekong Pnom Penh aan het binnenvaren waren, werden we al meteen geconfronteerd met de pracht van dat koninkrijk. Dit land bezit een schat aan cultuur. Alleen al het paleis van de koning is een streling voor het oog, en dan wordt er over Angkor nog niet gesproken...
De Cambodjanen zijn mooie mensen, en ze lachen hun tanden bloot. Misschien zou het zelfs Bali kunnen overtreffen... Toen we hier voet aan wal zetten wilde ik dit land meteen al van Zuid naar Noord en van Oost naar West doorkruisen. Maar ik moet geduld hebben, want ik heb tijd.
En nu zou ik een verhaal willen afsteken over de Rode Khmer maar ik denk dat ik dat niet ga doen want dan denken jullie misschien dat het hier niet plezant is. Maar goh, als je de mensen hoort vertellen hoe zij het beleefd hebben, ik meen het, dan komt er een koude rilling over je lichaam. Voor een andere keer misschien.
Morgen vlieg ik weer van Siem Reap naar Hanoi, Bush achterna. Ik hoop maar dat ik door die hele delegatie Amerikanen dat zich naar hier gaat begeven, geen hinder ga ondervinden in de luchthaven. Ik ben een weekje vrij, dus kan ik me misschien bezighouden met de decoreren van anti-Bush panelen en luidkeels door de straten van Hanoi slogans gaan citeren. Maar aangezien Frederik ook een weekje in Hanoi zit, zal ik maar van de gelegenheid gebruik maken om de stad wat te ontdekken en me wat koest houden. Maar als ik hem zie, dan spuug ik, want havik Bush is nu net niet de man die je wil tegenkomen na een aangrijpend bezoek aan de Cu Chi tunnels.
Foto’s volgen nog wel. Moet eens de tijd maken om ze af te laden op mijn computer. Ik heb de laatste weken nog maar weinig zin gehad in computer. En Rino, het is trouwens tamelijk onnozel om anoniem door het leven te willen gaan. Hang dus maar gewoon de Vlaamse Brusselaar uit.
Berichtje aan daddy nog: papiertjes zijn doorgezonden naar je email. Kan je die opsturen naar het adres dat ik doorgaf in mijn to do brief? BT zou trouwens ook de nodige papieren opsturen.
Liefs,
Elise
posted by Elise at 1:49 AM
7 Comments:
Dag Elise,
je kan echt ongelooflijk mooie teksten schrijven.
Allez, tof om te horen dat alles goed gaat. Ik was dus ook één van diegene die het 'verkeerd verstaan' had. Cambodja mooi ? Ik dacht altijd dat Vietnam mooier was maar blijkbaar niet. Dus weer een land dat ik moet toevoegen aan mijn lijst.
Als er iets is wat wij voor jou kunnen doen of opsturen, zeg het maar, hé.
Groetjes
Ome John
Dag Elise,
Ben blij dat je het ginder zo goed maakt. Zag je in gedachten voor kerstmis weer terug thuis staan. Geef toe, je eerste tekst was toch wel wat droevig. En als je ons niet gelooft, surf dan zelf eens naar je weblog en lees het met een objectieve geest. Als ik je teksten lees, heb ik wel zin om morgen een reisburo binnen te stappen en onmiddellijk te boeken. Maar ja, ik heb die lotto nog steeds niet gewonnen. Maar zo lang ik speel is er hoop .. Bobo is net terug uit Chili. Ze heeft het ook heel goed gehad. Een dezer zal ze wel langs komen en haar verhalen vertellen. Jolien heeft vorige vrijdag haar rijbewijs gehaald. Groot feest en nog meer vrijheid voor haar.Laat snel weer iets van je horen ... ik lees zo graag die teksten van jou
..en jaag je niet op in Bush, hij is het niet waard! Geniet liever van de mooie natuur
groetjes
Tante Lina
Very nice to read all the beautiful stories in the blog diary !
Lots of pleasure. CU
Dag Elise in Hanoi,
Wij zijn ondertussen goed en wel thuis gekomen en bijna geacclimatiseerd in het frisse, winderige en natte België. We vlogen dus van Siem Reap naar Singapore via Da Nang , er waren daar mensen met visumproblemen zodat we serieuze vertraging hadden en hebben moeten lopen van het ene vliegtuig naar het andere in Singapore en 12 u later hetzelfde in Frankfurt. Zoals verwacht waren wij zelf wel op tijd in Zaventem maar onze valiezen niet, maar ’s namiddags zijn die reeds thuis afgeleverd. Bij ons thuis waren de werken beëindigd en alles in orde gebracht door oma en de meisjes zodat het een plezier was om thuis te komen.
Het gewone leven gaat ondertussen weer zijn gang en het hectische van de eerste dagen is bijna voorbij. Wij weten ondertussen wie onze gemeente zal vertegenwoordigen bij de volgende IVO OA in Vietnam (zij zijn wel eens stuk jonger dan wij), een olifant van Cote d’Or Rood zal meekomen, als er nog iets dringends is mag je altijd een seintje geven.
Wij willen jou en Fred nogmaals bedanken voor de prachtige vakantie die wij mochten genieten in Vietnam en Cambodja, wij hebben met ons twee een prima Azie-gevoel opgedaan in een luxe combinatie met 2 begeleiders, 1 lokale gids en 1 chauffeur, bijna niemand kan het geloven dat wij zo verwend werden.
Wij mochten bovendien ervaren dat voor ons heel wat achtergrondinformatie werd bloot gelegd.
Je was zeer benieuwd wat ons zou bijblijven : wel hier komt het :
- Dat het ondanks alles nog steeds een communistisch land is
- wat zeker bij blijft is van Vietnam is de fierheid van de vietnamees,
- het hectische gewemel in de steden,
- op alle gebied een strenger noorden,
- dat iedere vietnamees iets verkoopt of wil verkopen,
- de ongerepte schoonheid van Halongbay,
- de rust en de schoonheid van midden Vietnam,
- het vriendelijke en zonnige zuiden,
- het dramatische van de oorlog en de geslepenheid van de vietcong
- dat zuid en noord echt niet van elkaar houden,
- dat Mekong de vruchtbaarste ader is van het land.
Van Cambodja onthouden we vooral het heerlijke klimaat,
- de vriendelijke mensen,
- het dramatische bloedbad van de Khmer rouge
- en de pracht van het verleden van Angkor.
Elise, nu de Amerikanen en Bush vertrokken zijn heb je ondertussen hopelijk met resultaat al een frisse Belgische pint gedronken in Hanoi en kunnen genieten van je weekje rust.
Nog veel groetjes uit W Vl
Toon en Linda
antoon.calus@telenet.be
Problemen met de PC gehad!Mama
dag eliseke,
Ik zou ook graag eens een vluchtje boeken om een paar weken bij u te komen logeren maar mijn loontje laat dat niet echt toe, het leven is veel te duur voor een jongen die zichzelf een luxeleventje gunt.
Hier gaat alles zijn gangetje voor de rest. Het werk neemt zowat de overhand van de tijd in, veel zieken op de dienst en dan ben ik degene om te wisselen, handigheidje voor hen. Ik vind het niet erg, mijn loonbriefje is navanant :)
Vorige week ben ik met de collega's naar Bergamo geweest, 1 dag, redelijk kort, maar het was weer de moeite, en niet door de mooie kerkjes die Bergamo bevat, als je begrijpt wat ik bedoel :)
doe dat daar nog goed en geniet ervan, en vergeet geen cadeautje voor je liefste broertje ! groetjes Simon
Hé Elise,
Alles goed daar ?
Het is al zo lang geleden dat we nog nieuws van je mochten lezen.
Groetjes.
Tant Tin
Post a Comment
Links to this post:
Create a Link
<< Home