Hai Phong
En daar stond ik dan plots, in Hanoi... zonder valies maar goed, ik kan me ongelooflijk ergeren aan toeristen die uren zagen over het feit dat hun valies niet aangekomen is, dus doe ik dat zelf ook niet.
Frederik was nog ergens in Cambodja ofzo dus ik was helemaal alleen...snik snik. Heb me in zo'n lokale eettent gezet, kreeg een vietnamese menukaart voorgeschoteld waar ik niets van begreep en een vietnamese die de bestelling kwam opnemen die geen woord Engels sprak. Dus heb ik maar gewoon wat aangeduid op de kaart. Later heb ik me gerealiseerd dat ik even goed "hond" of "spin" had kunnen vragen. Misschien heb ik wel hondenvlees gegeten. Ik denk er gewoon niet teveel over na. Als het zo is, is hondenvlees wél overheerlijk. Over het eten valt absoluut niet te klagen. En ik heb ook veel appreciatie gekregen van Frederik dat ik zo'n lokale eettent de eerste dag al aangedurfd heb.
Soit, ik heb echt niet veel tijd, dus ik hou het kort. Mijn eerste indruk van Vietnam was... ja eigenlijk... ik dacht "ik vind dit geen leuk land" of "ik wil terug naar Indonesië". De mensen zijn zoals de Chinezen, en wie mijn blog heeft gelezen weet dat ik het niet zo echt voor de Chinese mentaliteit heb. Het is niet echt te verwonderen want Vietnam grenst in het Noorden aan China. Het is een gesloten volk, geen lachend volk, en contacten zijn moeilijk te leggen, dat heb ik nu al gevoeld. Frederik is al de derde tour-rep die me zegt dat een tweede Indonesië niet te vinden valt.
Mààr Frederik heeft me ook gerustgesteld... Hij heeft me enkele vuistregels meegegeven voor het omgaan met Vietnamezen en na mijn babbel met hem heb ik er weer helemaal zin in. Ik ben ongelooflijk nieuwsgierig naar wat er nog te zien valt... Zo meteen gaan we fietsen op het platteland.
Dus voila, ik moet jullie al laten, maar internet werkt hier blijkbaar zeer vlot, dus er volgen snel weer nieuwe verhaaltjes!
Elise
Frederik was nog ergens in Cambodja ofzo dus ik was helemaal alleen...snik snik. Heb me in zo'n lokale eettent gezet, kreeg een vietnamese menukaart voorgeschoteld waar ik niets van begreep en een vietnamese die de bestelling kwam opnemen die geen woord Engels sprak. Dus heb ik maar gewoon wat aangeduid op de kaart. Later heb ik me gerealiseerd dat ik even goed "hond" of "spin" had kunnen vragen. Misschien heb ik wel hondenvlees gegeten. Ik denk er gewoon niet teveel over na. Als het zo is, is hondenvlees wél overheerlijk. Over het eten valt absoluut niet te klagen. En ik heb ook veel appreciatie gekregen van Frederik dat ik zo'n lokale eettent de eerste dag al aangedurfd heb.
Soit, ik heb echt niet veel tijd, dus ik hou het kort. Mijn eerste indruk van Vietnam was... ja eigenlijk... ik dacht "ik vind dit geen leuk land" of "ik wil terug naar Indonesië". De mensen zijn zoals de Chinezen, en wie mijn blog heeft gelezen weet dat ik het niet zo echt voor de Chinese mentaliteit heb. Het is niet echt te verwonderen want Vietnam grenst in het Noorden aan China. Het is een gesloten volk, geen lachend volk, en contacten zijn moeilijk te leggen, dat heb ik nu al gevoeld. Frederik is al de derde tour-rep die me zegt dat een tweede Indonesië niet te vinden valt.
Mààr Frederik heeft me ook gerustgesteld... Hij heeft me enkele vuistregels meegegeven voor het omgaan met Vietnamezen en na mijn babbel met hem heb ik er weer helemaal zin in. Ik ben ongelooflijk nieuwsgierig naar wat er nog te zien valt... Zo meteen gaan we fietsen op het platteland.
Dus voila, ik moet jullie al laten, maar internet werkt hier blijkbaar zeer vlot, dus er volgen snel weer nieuwe verhaaltjes!
Elise
posted by Elise at 12:02 AM
7 Comments:
Hoi elise
Heb net je nieuw nummer ontvangen.
De eerste indrukken zijn natuurlijk wat ze zijn maar vaak moet je toch ergens je draai vinden. Uiteraard is alle begin moeilijk. Hopelijk zijn er nu, na een weekje, toch al wat leuke contacten gelegd. Toeristen zijn ook wat ze zijn, enkele leuke, veel gewone en dan de onvermijdelijke etters, 5% maar genoeg om hele tochten te verpesten. Concentreer je maar op de leuke en de gewone en laat die
die vervelende mensen maar doen, geef hen zo weinig mogelijk aandacht, altijd de slechtste kamers, de slechtste plaatsen op de bus en de slechtste plaatsen in het restaurant. Ze klagen toch, dus...dan kan je ze maar best een reden geven. Vietnameesjes zijn er miljoenen, er zullen er dus ook wel lieve, leuke en mooie tussen zitten, kwestie van ze te vinden.
Hier immer dasselbe, eigenlijk wel leuk, kurt, gerda en peer en mia en john. af en toe restaurantje, spades of dementia, lekkel, lekkel
Geniet ervan ginder, wij doen dat hier ook
bye
testje
Het is MIJ (natuurlijk Simon en ook Nico!) gelukt!!! de blogger terug op te nemen. Heb de commentaar van papa gelezen. Kan je niet meer raad geven. Zal wel meevallen. Hier alles prima. Hou je taai.
All the best. Have a very good time over there. X
En voila - ik zie alweer niets meer van mijn commentaar die ik vorige week gestuurd had. En ik was nog zo fier dat ik de eerste was die een tekst op de vietnam website kon plaatsen. Waarschijnlijk weer iets fout gedaan. Als het nu niet lukt - stuur ik enkel en alleen nog e-mails. Hier alles ok behalve dat het dan toch herfst (of winter ?) geworden is. Het geeft een vreselijk koud gevoel na die nazomer. Hopelijk heb jij na je eerste tour al een beter thuisgevoel in vietnam. Het is wellicht heel moeilijk om na zo'n meevaller als indonesië weer je draai in een ander land te vinden. Jou kennende zal het wel lukken. Heel veel succes op je nieuwe bestemming en laat snel nog wat van je horen. Kijk uit naar de volgende post ! Tante Linda
anonym kan ik nu al optreden, maar voor jou wellicht ook interessant als je onmiddellijk weet van wie het komt, dan kan je bij tijdgebrek al wat preselecteren en al dat geleuter overslaan
YES I think I did it
test
Post a Comment
Links to this post:
Create a Link
<< Home