Mysterieus Cambodja

War and Peace

Het is iets anders. Niet de oorlog, maar de huidige relaties in de wereldeconomie bepaalt de houding van de Vietnamezen. Ook de huidige positie van dit land binnen deze regio heeft veel invloed. En waarschijnlijk ook de partij, die luidkeels door de straten loopt te schreeuwen hoe geweldig goed dit land het wel doet. En vergeet niet, ze verloren geen oorlog, niet tegen de Chinezen, niet tegen de Fransen, niet tegen de Amerikanen en niet tegen de Cambodjanen.

Mensen stellen vaak de vraag hoe de Vietnamezen vandaag naar de Amerikanen kijken. Het antwoord is eenvoudig "America is cool, and rich, but not for long anymore, we and the Chinese conquer the world". De mensen zijn meestal ontgoocheld. Net of ze willen dat dit volk blijft hangen in de geschiedenis, ze willen horen dat ze de Amerikanen haten. Ze vergeten soms dat dit Azie is, en dat Azie een enorme bevolkingexplosie ondergaat. De oorlog is al 30 jaar voorbij en 75 procent van dit volk heeft de oorlog niet eens meegemaakt. Als ik een Duitser tegenkom flitsten er ook niet meteen jodendeportaties of gaskamers door mijn hoofd. Bovendien heeft dit continent groeicijfers van 8 of 9 procent. Dit volk gaat vooruit, is ondernemend en beseft maar al te goed dat Europa binnenkort achterop hinkt. Dat is de reden voor hun soms opvallend gebrek aan respect voor buitenlanders. Maar voorlopig zien ze onze dollars nog graag komen.

De Cambodjanen zijn een onderdrukt volk, wat ook weer invloed heeft op hun cultuur en houding. Maar ze protesteren niet, ze willen geen oorlog meer. Ze laten zich leiden door Vietnam en China. Wie zich vroeger verzette tegen de Rode Khmer werd meteen aan de galg gehangen, en wat kunnen ze doen? De eerste minister heeft zijn post te danken aan de Vietnamezen, het geld betaald door miljoenen toeristen om Angkor te bezoeken wordt beheerd door een Vietnamees bedrijf, en de armoede is alom tegenwoordig. Maar ooit hadden ze hoop dat Pol Pot voor hen ging opkomen, en wat hebben ze ermee bereikt? Een vierde van hun bevolking ligt begraven in Choeung Ek, of andere massagraven verspreid over het land.

Vietnam is een gek land hoor. Terwijl ze voortdurend gebrainwasht worden door de partij, zijn ze het meest ondernemend volk dat ik tot hiertoe heb ontmoet. En het is geen grap, als ik dit in het Vietnamees had neergeschreven, stond er morgen politie voor mijn deur. Gelukkig is Vlaams zo'n taal die niemand spreekt of wil leren. Too difficult and why should I? Not interesting to learn flemish, no business. Vrijheid van meningsuiting is een schone zaak. Het is nog niet zo slecht om Belg te zijn. En als je eens een winter overslaat, besef dat het zelfs nog niet zo slecht is om af en toe met een dikke regenjas door het miezerige Belgische weer te lopen. Ja, het wordt zelfs een beetje aantrekkelijk

Elise

NEWS

Lieve Bloglezers,

Schandalig! Ik weet het wel. Maar het drukke leven hier levert echt geen overschot aan tijd. Vaak moet er gelopen worden, van her naar der, een overvol programma en mensen die vanalles aan je komen vragen, en dan heb ik 's avonds geen zin meer om mij nog eens te concentreren op mijn blog. Maar bij deze dus rechtgezet.

Dat de Vietnamezen niet meteen mijn beste vriendjes zijn, dat wisten jullie al. Goh soms denk ik dat ze er beter een bom op kunnen gooien, maar dat vind ik dan weer wat extreem. En anderen keren zijn ze zo lief dat ik bijna vertederd ben. In mijn eerste bericht, toen ik hier net was, schreef ik dat ik geen vat kon krijgen op dit volk, wel, dat is nog steeds zo en dat zal dus ook zo blijven.

Het Vietnamese nieuwjaar (tet) is achter de rug. Gelukkig maar. Het is allemaal wel heel mooi, maar anderzijds zorgt dat in het toerisme wel voor wat problemen. De Vietnamezen sluiten zich 4 dagen op, alles is gesloten, en voor mensen die welgeteld 8 dagen in Vietnam verblijven kan dat dus voor rampzalige toestanden zorgen. En aangezien ik het aanspreekpunt ben voor klachten, was ik als de dood voor dit nieuwjaar, maar het is allemaal goed meegevallen.

Het weer begint hier stilaan te veranderen. In de mekongdelta is het zelfs heel erg heet. En ook in Cambodja lopen de temperaturen op. In Indonesie ging ik af en toe nog een keer aan het zwembad liggen, maar ik zie nu al aan mijn huid dat er een vereeuwigde laag bruin op ligt, dus ik onthoud me nu zoveel mogelijk van de zon. Mijn groep heeft momenteel een aantal uurtjes vrij aan het zwembad, ze waren dolgelukkig natuurlijk, maar de zwembaden komen al langs mijn oren uit. Toen ik 7 jaar was kon ik eens een wens doen. Ik wenste toen een groot huis met een zwembad, tot hiertoe is geen van beiden uitgekomen. Het eerste mag nog steeds hoor, maar op het tweede kom ik al terug. Het mag nu vervangen worden door een tennisveld, een jacuzzi of een waterbed. In mijn kinderdromen viel dat uit de hemel, wist ik toen veel dat je daarvoor een eigen zaak moest oprichten? Eigenlijk heb ik dat pas hier geleerd. Want je komt wel wat volk tegen hoor, als je voor een duurdere reisorganisatie werkt. Nu ja, om heel eerlijk te zijn ben ik daarvan maar weinig onder de indruk, en het verlangen om hen te evenaren is er evenmin. Als ik maar doe wat ik graag doe, dat is het belangrijkste.

Sommigen onder jullie zijn al op de hoogte van het interne conflict waarmee ik kamp. Het houdt me vreselijk bezig, dag en nacht, en oplossingen dienen zich maar niet aan. De toekomst zal zichzelf wel uitwijzen, denk ik dan, maar ik houd jullie op de hoogte als ik voor beslissingen sta.

Hou je goed!

Elise