NEWS

Lieve Bloglezers,

Schandalig! Ik weet het wel. Maar het drukke leven hier levert echt geen overschot aan tijd. Vaak moet er gelopen worden, van her naar der, een overvol programma en mensen die vanalles aan je komen vragen, en dan heb ik 's avonds geen zin meer om mij nog eens te concentreren op mijn blog. Maar bij deze dus rechtgezet.

Dat de Vietnamezen niet meteen mijn beste vriendjes zijn, dat wisten jullie al. Goh soms denk ik dat ze er beter een bom op kunnen gooien, maar dat vind ik dan weer wat extreem. En anderen keren zijn ze zo lief dat ik bijna vertederd ben. In mijn eerste bericht, toen ik hier net was, schreef ik dat ik geen vat kon krijgen op dit volk, wel, dat is nog steeds zo en dat zal dus ook zo blijven.

Het Vietnamese nieuwjaar (tet) is achter de rug. Gelukkig maar. Het is allemaal wel heel mooi, maar anderzijds zorgt dat in het toerisme wel voor wat problemen. De Vietnamezen sluiten zich 4 dagen op, alles is gesloten, en voor mensen die welgeteld 8 dagen in Vietnam verblijven kan dat dus voor rampzalige toestanden zorgen. En aangezien ik het aanspreekpunt ben voor klachten, was ik als de dood voor dit nieuwjaar, maar het is allemaal goed meegevallen.

Het weer begint hier stilaan te veranderen. In de mekongdelta is het zelfs heel erg heet. En ook in Cambodja lopen de temperaturen op. In Indonesie ging ik af en toe nog een keer aan het zwembad liggen, maar ik zie nu al aan mijn huid dat er een vereeuwigde laag bruin op ligt, dus ik onthoud me nu zoveel mogelijk van de zon. Mijn groep heeft momenteel een aantal uurtjes vrij aan het zwembad, ze waren dolgelukkig natuurlijk, maar de zwembaden komen al langs mijn oren uit. Toen ik 7 jaar was kon ik eens een wens doen. Ik wenste toen een groot huis met een zwembad, tot hiertoe is geen van beiden uitgekomen. Het eerste mag nog steeds hoor, maar op het tweede kom ik al terug. Het mag nu vervangen worden door een tennisveld, een jacuzzi of een waterbed. In mijn kinderdromen viel dat uit de hemel, wist ik toen veel dat je daarvoor een eigen zaak moest oprichten? Eigenlijk heb ik dat pas hier geleerd. Want je komt wel wat volk tegen hoor, als je voor een duurdere reisorganisatie werkt. Nu ja, om heel eerlijk te zijn ben ik daarvan maar weinig onder de indruk, en het verlangen om hen te evenaren is er evenmin. Als ik maar doe wat ik graag doe, dat is het belangrijkste.

Sommigen onder jullie zijn al op de hoogte van het interne conflict waarmee ik kamp. Het houdt me vreselijk bezig, dag en nacht, en oplossingen dienen zich maar niet aan. De toekomst zal zichzelf wel uitwijzen, denk ik dan, maar ik houd jullie op de hoogte als ik voor beslissingen sta.

Hou je goed!

Elise